Project Description

Viscerale therapie bestaat uit gerichte manuele technieken en is gericht op het herstel van het bindweefsel rondom de inwendige organen zodat die weer normaal en natuurlijk functioneren. Deze therapie kan tot aanpassing en verbetering van de structuur en functie van de inwendige organen en orgaansystemen leiden en helpen zo het lichaam zijn natuurlijke gezondheid te behouden.

In de jaren 70 ontdekte de Franse osteopaat Jean-Pierre Barral dat er bij een optimale gezondheid een voortdurende beweging bestaat tussen de fascie van de inwendige organen en zijn omgeving. Tijdens activiteiten zoals wandelen en bukken, moeten de fasciën rondom de inwendige organen ten opzichte van elkaar en hun omgeving (het musculoskeletaal systeem) kunnen bewegen en glijden. Deze relatie blijft stabiel, ondanks het feit dat het lichaam een eindeloze variatie aan bewegingen doormaakt. Echter, als een orgaan niet optimaal kan bewegen (door bijvoorbeeld infecties, ontstekingen, verklevingen, abnormale spanning of verplaatsing) dan zal het andere organen en lichaamsstructuren ongunstig maken. Deze disbalans zal in eerste instantie restricties en chronische irritatie in het musculoskeletale systeem creëren. Op langere termijn kunnen er ook klachten ontstaan van de organen zelf, zoals obstipatie, maagzuur, et cetera.

Door het werk en onderzoek van Jean-Pierre Barral zijn wij nu in staat de verstoorde beweeglijkheid van het bindweefsel rondom de inwendige organen vast te stellen, te onderzoeken en te behandelen. Viscerale Therapie is gebaseerd op twee principes:

  • Alle organen, botstructuren, spieren en het zenuwensysteem zijn omgeven en onderling verbonden door fasciën (bindweefsel).
  • Elk inwendig orgaan beweegt binnen deze fasciën om een eigen fysiologische as.

Wat doet een visceraal therapeut?

Een visceraal therapeut onderzoekt en behandelt niet alleen het gebied waarin een klacht optreedt, maar het hele lichaam. Een visceraal therapeut is opgeleid om bij klachten het bindweefsel rondom de gewrichten, de schedel en de inwendige organen weer beweeglijk te maken. Daarnaast onderzoeken en behandelen we ook de wervelkolom, het bekken en de gewrichten. Zo leggen we diagnostisch een link tussen enerzijds de fasciën rondom de inwendige organen en anderzijds het hard frame. De visceraal therapeut werkt altijd met de handen en gebruikt nooit apparatuur. Met de handen kan de therapeut immers het beste waarnemen waar en welke weefsels vast zitten. Het weefsel dat vast zit of te gespannen is, wordt vrijgemaakt met gerichte, zachte technieken.

De therapeut zal willen weten wat de klachten zijn en welke klachten er in het verleden zijn geweest. Verder is het belangrijk om te weten welke belangrijke gebeurtenissen hebben plaatsgevonden in jouw leven, wat eventueel de oorzaak van jouw klachten zou kunnen verklaren. Hierna gaat de therapeut op zoek naar de plek in het lichaam waar de hoogste spanning zit en die verband kan houden met de klachten. Door behandeling op de gevonden plek en een aantal gerelateerde structuren, wordt getracht het lichaam die impulsen te geven dat het zelfherstellende vermogen optimaal wordt aan gesproken, zodat het lichaam weer in balans kan komen. Dit kost tijd en energie, waardoor de behandelfrequentie niet hoog zal zijn, om het lichaam de gelegenheid te geven zijn balans te hervinden.

Toepassing van viscerale therapie

Het viscerale systeem is neurologisch en mechanisch sterk verbonden met het gehele bewegingsapparaat. Deze verbindingen geven deels een verklaring voor het fenomeen ‘uitstralende pijn’: pijn op een andere plek dan de aandoening. Het hart is hier een goed voorbeeld van. Hartklachten kunnen gepaard gaan met pijn op de volgende plaatsen: midden op de borst, tussen de schouderbladen, rond de schouder, in de nek en in het aangezicht. In principe kan bij iedere aandoening aan elk inwendig orgaan uitstralende pijn ontstaan. Zo kan bijvoorbeeld een restrictie (stoornis) in de fasciën rondom de lever of galblaas tot pijnklachten leiden in de rechterschouder in de vorm van een frozen shoulder.

Letselketens

Een restrictie in de fascie van een orgaan effect kan hebben elders in het lichaam. Zo’n patroon noemen we een letselketen. Een voorbeeld hiervan is een restrictie in de fascie van de rechternier, die op den duur klachten kan veroorzaken in de nek. De nierfascie is verbonden met het diafragma, het diafragma is verbonden met de pleura, en de pleura via ligamentaire verbindingen met de laag cervicale regio. Lokaal cervicaal behandelen biedt in dit geval geen resultaat, als niet ook de oorzaak - de restrictie in de fascie rondom de rechternier - behandeld wordt.
Een ander voorbeeld van zo'n letselketen is het lumbale pseudo-radiculaire syndroom aan de rechterzijde, dat is ontstaan als gevolg van verklevingen in de buikholte na een appendectomie. Op langere termijn kan de houding van het lichaam zich zelfs structureel aan deze stoornis aanpassen, wat weer kan leiden tot chronische klachten van het bewegingsapparaat.

De Viscerale Therapie is een uitstekende uitbreiding op de huidige traditionele manier van denken, onderzoeken en behandelen. J.P. Barral stelt dat meer dan 95% van de klachten over het bewegingsapparaat ontstaan door stoornissen in de fasciën rondom de inwendige organen.